Blog

παρουσιάζουν σαν «φάρμακο» την ίδια εκείνη δηλητηριώδη πολιτική που έχει διαλύσει την Ελλάδα!

2011-02-17 09:24

Δεν ξεπουλάνε για το χρέος - Ξεπουλάνε από «χρέος»!

Μέχρι τώρα και στη διάρκεια της τελευταίας 20ετίας,

χρησιμοποιώντας όλες τις μορφές της εκποίησης και περιγράφοντας το ξεπούλημα με όλους τους δυνατούς ευφημισμούς (ιδιωτικοποίηση, αποκρατικοποίηση, μετοχοποίηση, μισθώσεις παραχώρησης κ.λπ.),

έχουν πράξει τα κάτωθι:

*

  • Ξεπούλησαν τον Σκαραμαγκά. Αλλά αυτό σε τι «βοήθησε» τα οικονομικά του κράτους;
  • Ξεπούλησαν την ΑΓΕΤ. Αλλά αυτό σε τι «τόνωσε» τα δημόσια ταμεία;
  • Ξεπούλησαν τον ΟΤΕ. Αλλά αυτό σε τι απέτρεψε τον «Τιτανικό»;
  • Ξεπούλησαν πάνω από το 90% του τραπεζικού τομέα. Αλλά αυτό σε τι «έσωσε» την οικονομία;
  • Ξεπούλησαν το λιμάνι του Πειραιά. Αλλά αυτό σε τι «βελτίωσε» τα ελλείμματα;
  • Ξεπούλησαν την «Ολυμπιακή». Αλλά αυτό σε τι απομάκρυνε την «εντατική»;
  • Ξεπούλησαν τη διώρυγα της Κορίνθου. Αλλά αυτό σε τι απομάκρυνε τη «χρεοκοπία»;
  • Ξεπούλησαν τους οδικούς άξονες της χώρας. Αλλά αυτό σε τι συνέβαλε για τον «κατευνασμό των αγορών»;

*

Επίσης υπενθυμίζουμε ότι:

Μέχρι το 2004, δηλαδή μια ολόκληρη πενταετία πριν από την εκδήλωση της κρίσης, χρόνια πριν από την προσχηματική επίκληση του χρέους, το ΠΑΣΟΚ είχε διαπράξει τα εξής:

  • Ξεπούλησε το 48,5% της ΔΕΗ.
  • Ξεπούλησε το 38% της ΕΥΔΑΠ.
  • Ξεπούλησε το 64% από τα «Ελληνικά Πετρέλαια».
  • Ξεπούλησε το 49% του ΟΠΑΠ.
  • Ξεπούλησε το 92% της Εθνικής Τράπεζας.

*

Είναι το ίδια κόμμα, που παρέδωσε

  • το αεροδρόμιο των Σπάτων στους Γερμανούς,
  • τη γέφυρα του Ρίου στους Γάλλους,
  • την Αττική Οδό στον Μπόμπολα, κ.ο.κ.

Ο ελληνικός λαός έχει κάθε λόγο να απαιτεί καταλογισμό ευθυνών και εξήγηση:

α) Σε τι απέτρεψαν όλες αυτές οι εκποιήσεις - που πάντα βαφτίζονται «αξιοποίηση» - την εκτίναξη του δημόσιου χρέους;

β) Πόσο του στοίχισε το ιδεολόγημα περί «λιγότερου κράτους», που ΠΑΣΟΚ και ΝΔ διακινούν από τη δεκαετία του '80 για να ρημάζουν και να παραδίδουν τη δημόσια περιουσία στο μεγάλο κεφάλαιο;

*

Οι απαντήσεις είναι τόσο προφανείς, όσο πρόδηλη είναι και η νέα τους στόχευση:

Πρώτον, παρουσιάζουν σαν «φάρμακο» την ίδια εκείνη δηλητηριώδη πολιτική που έχει διαλύσει την Ελλάδα!

Δεύτερον, εμφανίζουν σαν «σωτηρία» την ίδια καταστροφική πολιτική που έχει γεμίσει τα ταμεία των κεφαλαιοκρατών και έχει εκτινάξει τα δημόσια χρέη!

Τρίτον, αποκαλούν «φιλόδοξη» και «αναγκαία» την ίδια εγκληματική πολιτική που έχει φτωχύνει τους Ελληνες και τους έχει αποστερήσει το δημόσιο πλούτο τους!

Τέταρτον, ισχυρίζονται πως παραμένει «επιβεβλημένος» εκείνος ακριβώς ο «μονόδρομος» του ξεπουλήματος που ακολουθούν επί δεκαετίες, με τα γνωστά αποτελέσματα!

Πέμπτον, έχουν αρχίσει το ξεπούλημα πολύ πριν εμφανιστεί η «τρόικα», πολύ πριν ανακαλύψουν ως πρόσχημα το δημόσιο χρέος. Δεν ξεπουλούν για να «μειώσουν» το χρέος. Οσο ξεπουλούν, το χρέος αυξάνει. Ξεπουλούν για να εκ-πληρώσουν το μόνο χρέος που αναγνωρίζουν και τους καθοδηγεί: Το ταξικό τους χρέος, να υπηρετούν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας.

*

Εάν η πολιτική τους περάσει, ο λαός θα βυθιστεί στα Τάρταρα.

Οι υπηρέτες του κεφαλαίου δεν έχουν καμία αναστολή να καταγραφούν ως οι Ηρόστρατοι της σύγχρονης νεοελληνικής Ιστορίας.

Επιβεβαιώνουν σε κάθε βήμα τους πόσο δίκιο είχε η «Καθημερινή», όταν τους απέδιδε τα παρακάτω εύσημα:

«Για πρώτη φορά από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους, η χώρα απέκτησε κυβέρνηση φιλελευθέρων αντιλήψεων της πλέον προωθημένης ή ακραίας μορφής. Ούτε η μέντωρ του νεοφιλελευθερισμού σε επίπεδο παγκόσμιο, η πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας κ. Μάργκαρετ Θάτσερ, δεν απετόλμησε τόσο δραστικές αλλαγές, σε τόσο σύντομο διάστημα, όσο ο Eλληνας πρωθυπουργός και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς κ. Γιώργος Παπανδρέου και το υπουργικό συμβούλιό του» («Καθημερινή», 29/7/2010).

Από:www1.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=17/2/2011&columnId=1821

Ακόμη:www1.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=19/2/2011&columnId=1821

Η φύση του αγώνα και το πραγματικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ

2011-02-16 09:17

«Η περίπτωση του Ασίζ, στο υπουργείο Εργασίας, και εκείνη των κοριτσιών που δούλευαν στο ΠΑΣΟΚ ανασφάλιστες και απλήρωτες, δείχνει τον τρόπο που βλέπει εμάς τις καθαρίστριες η κυβέρνηση αυτή και τι ακριβώς γίνεται σε αυτούς τους χώρους. Εταιρείες "μαϊμού" εκμεταλλεύονται χρήματα. Εγώ θα ζητήσω τη σύμβαση έργου. Να δείτε ότι δεν θα μας τη δώσουν γιατί κρύβεται η διαπλοκή εκεί. Πόσα χρήματα έδιναν για το καθαρισμό αυτών των κτιρίων και πόσα χρήματα έτρωγαν;», τονίζει στο tvxs.gr η κ. Βλασία Παπαθανάση, γραμματέας της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών και Οικιακού Προσωπικού(ΠΕΚΟΠ), μετά τις αποκαλύψεις για τον Αιγύπτιο που εργαζόταν παράνομα στο υπουργείο Εργασίας, αλλά και για τις απλήρωτες καθαρίστριες στα κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ.

Από tvxs, όλο το άρθρο εδώ

 

Μααάλιστα. Απλήρωτοι και ανασφάλειστοι εργάτες, κρέας στα σαγόνια των εργολάβων, μέσα στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ, και στο ίδιο το υπουργείο εργασίας. (Η επιθεώρηση εργασίας δεν προλαβαίνει βλέπεις, να ελέξει τα κτίρια που στεγάζεται η ίδια, είναι απασχολήμένη με την εφαρμογή του ...αντικαπνιστικού νόμου, - γ%*ώ τα υπουργεία σας)

Το εντυπωσιακό είναι η απάντηση που έδωσαν οι ΠΑΣΟΚοι στις εργαζόμενες: "Δεν μας νοιάζει τι κάνει ο εργολάβος, πάρτε δικηγόρο!"

Επαναφέρω το θέμα γιατί αυτά γίνονται εδώ και χρόνια και αποδυκνείουν περίτρανα ποιό είναι το εργασιακό όραμα του ΠΑΣΟΚ για αυτόν τον τόπο. Τους εργάτες απελπισμένους από την φτώχεια, και παραδομένους πλήρως στις διεστραμένες ορέξεις του κάθε εργοδοτικού καθάρματος, θέλουν!

Ακριβώς αυτό που εφαρμόζουν χρόνια, σαν κυβέρνηση στις κρατικές υπηρησίες(!), και σαν κόμμα στα γραφεία τους!

Και μην μου ξαναπεί κανείς για κυβέρνηση "δοσιλόγων", που κάνουν ότι τους πει η τρόικα!

Αν δηλαδή η τρόικα τους έλεγε να τα πάρουν από τους εφοπλιστές και τους τραπεζίτες (λέμε τώρα...), και να αυξήσουν τις συντάξεις, θα το έκαναν;

Αστεία πράγματα!

Αυτό που εφαρμόζεται είναι το αληθινό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, το οποίο και ταυτίζεται πλήρως με τα συμφέροντα της ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας.

Και μετά έχεις και κάτι γραφικούς που μιλάνε για νέο ΕΑΜ, λες και μας κυβερνάει η wermacht! Αμ, δε!

Το πρόγραμμα που προσπαθεί να εφαρμόσει σταδιακά από τις αρχές του ’90 η ελληνική λούμπεν μεγαλοαστική τάξη (παρεπιπτώντος ο πιο ακριβής ορισμός που έχω ακούσει για την παρασιτική ακόμη και για τα αστικά δεδομένα, ντόπια πλουτοκρατία) εφαρμόζεται τώρα, ακαριαία.

Με το πρόσχημα της καπιταλιστικής κρίσης, και με την δικαιολογία της –και καλά- εξωτερικής επιβολής, ελπίζει η κεφαλαιοκρατία, ότι θα μπορέσει μετά τον πλήρη εξανδραποδισμό της εργατικής τάξης να βγάλει αλώβητα κάποια κομμάτια της αστικής πολιτικής τα οποία θα έχουν παίξει τάχα εθνικό ρόλο, για να συνεχίσουν να παίζουν σε βάρος του λαού τα βρώμικα παιχνίδια τους.

Παρά λοιπόν τα αντιθέτως θρυλούμενα, ο σημερινός αγώνας είναι βαθειά ταξικός, και όχι βέβαια «εθνικοαπελευθερωτικός», και όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, δεν κάνει κάτι άλλο από το να σπέρνει την σύγχυση τόσο ως προς την φύση, όσο και συνεπακόλουθα, όσο αφορά τα μέσα του αγώνα αυτού.*

Ας αντισταθούμε λοιπόν, στο μέλλον που μας ετοιμάζουν, με επόμενο σταθμό την απεργία της 23ης Φλεβάρη, και την πλαισίωση (για αρχή) των ταξικών μας σωματείων.

«Το μέλλον δεν θα’ρθεί από μονάχο του,

  έτσι νέτο σκέτο,

...αν δεν πάρουμε μέτρα και μεις...» (Β.Μαγιακόφσκι)

*Η θεώρηση του αγώνα σαν «εθνικοαπελευθερωτικού», κουβαλάει μαζί της μοιραία τα σπέρματα τόσο του (ακρο)δεξιού, όσο και του (άκρο)αριστερού οπορτουνισμού ταυτόχρονα! Του δεξιού γιατί στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα η συνεργασία με κομμάτια της «εθνικής αστικής τάξης» θεωρείται συχνά δεδομένη, και σε κάθε περίπτωση υπό συζήτηση. Του αριστερού, γιατί εάν θεωρήσουμε τον αγώνα «εθνικοαπελεθυερωτικό», το λογικό είναι να αρχίσουμε να προετοιμάζουμε τον ένοπλο. Πράγματα μη σοβαρά και τα δύο, πόσο μάλλον στον συνδυασμό τους, δηλαδή ένοπλος αγώνας για τον οποίο καμία συνθήκη δεν συντρέχει αυτήν τη στιγμή, και υπό την ηγεσία της αστικής τάξης (ή έστω κομματιού της), ενάντια στην οποία αυτός ο αγώνας οφείλει να διεξαχθεί!

Βλέπε ακόμη:

  •  

 

Χυδαίος Γκεμπελίσκος ο Λοβέρδος

2011-02-15 09:15

Παρέμβαση του εισαγγελέα για «διασπορά ψευδών ειδήσεων» σε βάρος τους και «καλλιέργεια φόβου στην ελληνική κοινωνία», ζήτησαν αλληλέγγυοι των μεταναστών απεργών πείνας, που φιλοξενούνται στο μέγαρο Υπατία, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, που έδωσαν με αφορμή τη δήλωση στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» του υπουργού Υγείας, Ανδρέα Λοβέρδου, ότι το συγκεκριμένο μέγαρο είναι «βόμβα» λοιμώξεων στο κέντρο της Αθήνας.

Εκ μέρους της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στους μετανάστες απεργούς πείνας, ο Πέτρος Γιώτης δήλωσε ότι «από την πρώτη στιγμή υπάρχει ομάδα γιατρών όλων των ειδικοτήτων που παρακολουθεί σε 24ωρη βάση τους απεργούς πείνας.

Από την πλευρά των γιατρών υποστηρικτών στους απεργούς πείνας, ο παθολόγος - ογκολόγος Θανάσης Καραμπέλης δήλωσε ότι «διαβεβαιώνουμε τον υπουργό και τον ελληνικό λαό ότι στο κτίριο «Υπατία» δεν υπάρχει κανένα ύποπτο περιστατικό γρίπης».

Από:www.skai.gr/news/greece/article/162915/allilegguoi-ton-metanaston-exapoluoun-pura-ston-upourgo-ugeias/

σ.σ. Η δήλωση του κ.Υπουργού κάνει από χθες τον γύρο των καναλιών, χωρίς την απάντηση σε αυτήν, με αποτέλεσμα να δημιουργείται η εντύπωση πως είναι αληθινή.

Τόσα χρόνια έχουμε δει και ακούσει ένα σωρό βρωμιές από τους κρατούντες και τους παρακεντέδες τους, αλλά αυτή την φορά ξεπέρασαν ακόμη και τον εαυτό τους. Κάπου χαμηλά ο Γκέμπελς με τον Γεωργαλά θα καμαρώνουν για αυτούς...

 

Σιγά μη φοβηθώ

2011-02-14 20:11

Η υπερπροβολή από την τηλεόραση, των ίδιων και ίδιων εικόνων με εξεγερμένους (;) Αιγυπτίους να επιδίδονται σε «πλιάτσικο» στα καταστήματα του επαναστατημένου Καΐρου, ακόμα και αν αυτό δεν αντιστοιχούσε, σε καμιά περίπτωση στο μέγεθος που παρουσιάστηκε, στην πραγματικότητα, είναι αποκαλυπτική, για άλλη μια φορά, για το ρόλο των κυρίαρχων ΜΜΕ.

Οσο ο ξεσηκωμός των Αιγυπτίων έμοιαζε αμφίρροπος και οι δυτικές κυβερνήσεις στήριζαν τον Μουμπάρακ, ο οποίος δεν έδειχνε καμιά πρόθεση να εγκαταλείψει την εξουσία, και οι κυβερνώντες ανά τον πλανήτη, του δικού μας συμπεριλαμβανομένου, ζητούσαν από τον αιγυπτιακό λαό αυτοσυγκράτηση, οι τηλεοράσεις όλου του κόσμου πρόβαλλαν ξανά και ξανά εικόνες «πλιάτσικου», λεηλασιών και καταστροφών.

Την ώρα που το Μαγκρέμπ φλεγόταν και οι Αιγύπτιοι έγραφαν Ιστορία, οι παγκόσμιοι βαρόνοι της ενημέρωσης δεν πρόβαλλαν το μείζον, την επανάσταση, αλλά το έλασσον, το «πλιάτσικο». Το μήνυμα προς τον τηλεθεατή σαφές: οι εξεγέρσεις καταστρέφουν την περιουσία σας, λεηλατούν τους κόπους σας, καίνε τις ζωές σας. Ο στόχος ακόμα σαφέστερος: φόβος.

Ο φόβος νικάει περισσότερους ανθρώπους από οτιδήποτε άλλο πράγμα στον κόσμο, έλεγε ο Αμερικανός στοχαστής Ραλφ Εμερσον πριν από σχεδόν δύο αιώνες. Το γνωρίζουν καλά οι παγκόσμιοι διαχειριστές του φόβου, πολιτικοί και μιντιάρχες. Ο φόβος έχει μετατραπεί σε εργαλείο και οι εξουσίες τον παράγουν, τον υποθάλπουν και τον εκμεταλλεύονται.

Μάρτυρες φαινομένων ανάλογων με αυτών της τηλεοπτικής κάλυψης της εξέγερσης στην Αίγυπτο γινόμαστε συχνά εδώ στην Ελλάδα. Πόσες φορές τις μεγάλες εργατικές διαδηλώσεις δεν τις μετέτρεψαν τα ελληνικά κανάλια σε αναμετρήσεις λίγων κουκουλοφόρων και των δυνάμεων των ΜΑΤ. Για να μη θυμηθώ τη μεγάλη πορεία με τους νεκρούς στη MARFIN, τον Δεκέμβρη της δολοφονίας Γρηγορόπουλου και τις μεγάλες αντιπολεμικές διαδηλώσεις. Ο φόβος γίνεται μέσον χειραγώγησης και το μέσον, μηχανισμός φόβου.

Βλέπω ανθρώπους γύρω μου να φοβούνται όλο και περισσότερο. Και οι έχοντες τις δημόσιες και ιδιωτικές εξουσίες να τον επιτείνουν στο μέγιστο, γιατί γνωρίζουν πως όσο πιο φοβισμένος είναι κάποιος τόσο περισσότερο έχει ανάγκη την προστασία, τόσο περισσότερο αξιώνει την ασφάλεια, τόσο πιο εύκολα θα δεχτεί τους από μηχανής προστάτες.

Οσο πιο πολύ μεγαλώνεις το φόβο για τα ναρκωτικά και το έγκλημα, τους μετανάστες και τους εξωγήινους, τόσο περισσότερο ελέγχεις τους ανθρώπους, έχει πει ο Νόαμ Τσόμσκι. Ο,τι κάνει η ελληνική κυβέρνηση δηλαδή. Είναι χαρακτηριστική η γλώσσα του τρόμου που χρησιμοποιούν οι αμερικανοσπουδαγμένοι, και έχοντες τη δυνατότητα να διαβάσουν Τσόμσκι από το πρωτότυπο, ηγέτες μας για να δικαιολογήσουν την τρομοκράτηση των άλλων.

Χρεοκοπία, Τιτανικός, το πιστόλι πάνω στο τραπέζι, είμαστε σε πόλεμο, βουλιάζουμε, δεν υπάρχει σάλιο, φοροκυνηγητό, δεν έχουμε για συντάξεις, ξεπούλημα, θα ματώσουμε, ελαστικότητα, μειώσεις μισθών, κοπρίτες, μαζί τα φάγαμε -είναι κάποιες από τις λέξεις και τις εκφράσεις που χρησιμοποιούν σε κάθε ευκαιρία απευθυνόμενοι προς τον ελληνικό λαό. Η σημειολογία του τρόμου.

Ναι, οι περισσότεροι Ελληνες σήμερα φοβούνται. Φοβούνται ότι θα χάσουν τη δουλειά τους, ότι θα τους κόψουν το μισθό, ότι δεν θα πάρουν τη σύνταξή τους, ότι δεν θα έχουν να πληρώσουν το δάνειο, ότι δεν θα μπορέσουν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Φοβούνται το μετανάστη, φοβούνται τον ξένο, φοβούνται το συνάδελφο, το γείτονα, το φίλο, τον αδελφό. Φοβούνται στο σπίτι, φοβούνται στο δρόμο, φοβούνται στο γραφείο και στο εργοστάσιο...

Μια ολόκληρη κοινωνία, ένας ολόκληρος λαός υπό το κράτος του φόβου. Εξουσία, Νόμος και Ενημέρωση επιδίδονται σε μια ατέρμονη σκυταλοδρομία παραγωγής και διακίνησης τρόμου και πανικού, με απώτερο στόχο την εφαρμογή μαζικών κατασταλτικών πρακτικών. Με μπαράζ τρο-μ-ολογιών στη Βουλή, ο Γιώργος και η παρέα του επιχειρούν να ανακόψουν για παράδειγμα, το κίνημα των «Δεν πληρώνω». Με σωρεία δικαστικών αποφάσεων και διώξεων, δικαστές προσπαθούν να εκφοβίσουν τους απεργούς και τους κατοίκους της Κερατέας. Με χουντικής έμπνευσης διατάγματα και απαγορεύσεις, η Αστυνομία προσπαθεί να εμποδίσει τους αγρότες και τα τρακτέρ στις Σέρρες. Και από κοντά τα Μέσα Ενημέρωσης να κουνάνε το δάχτυλο στον πολίτη και να αναρωτιούνται και να αγωνιούν για το ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα, όταν ποτέ στο παρελθόν δεν αναρωτήθηκαν για το ποιος θα πληρώσει τα κλεμμένα.

Οφόβος γίνεται εργαλείο καταστολής και «νομιμοποίησης» της κάθε εξουσίας. Προωθείται μεθοδευμένα, οδηγεί την κοινωνία σε παράλυση, εκβιάζει την υποταγή και τη «συναίνεση». Ο φόβος στην υπηρεσία των κυρίαρχων ελίτ δικαιολογεί έκτακτα μέτρα και μνημόνια, δημιουργεί εκείνη την πολιτική συνθήκη που επιτρέπει στον ανεκδιήγητο Παπακωνσταντίνου και στον θλιβερό Αδωνι να κομπάζουν ότι σώζουν τη χώρα και ότι, χάρη στις προσπάθειές τους και τις αποφάσεις τους, συνταξιούχοι και εργαζόμενοι σήμερα πληρώνονται.

Ομως. Πάντα θα υπάρχουν κι εκείνοι που δεν φοβούνται. Τους βλέπουμε στην Κερατέα, στα διόδια, στα λεωφορεία, στους δρόμους, στα «έκτακτα στρατοδικεία», στους χώρους εργασίας, στην Αίγυπτο, την Τυνησία, την Αλγερία. Και μπορεί να είναι ή να ήταν μειοψηφίες, ας γνωρίζουν όμως οι Μουμπάρακ όλου του κόσμου ότι ποτέ, καμιά επανάσταση, δεν την ξεκίνησαν οι πλειοψηφίες.

Γι' αυτό σας λέω, σιγά μη φοβηθώ...

Αναδημοσίευση από: www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=251032

ΜΑΤ-ΕΣ ΕΣ-ΒΑΣΑΝΙΣΤΕΣ!

2011-02-13 11:09
Φώναζαν πριν χρόνια τα "παιδιά των εξαρχείων", και όπως και σε άλλα ("οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη" π.χ.) δικαιώνονται πανυγυρικότα!
Φυσικά, καμμία έκπληξη! Είναι ποτέ δυνατόν άνθρωπος με τις στοιχειώδης (ακόμη και αστο)δημοκρατικές αντιλήψεις να επιλέξει αυτήν τη δουλειά;
Και κάποια στιγμή να ξαναδούμε και το ζήτημα της μη αποκάθαρσης των σωμάτων(ταγμάτων) ασφαλείας από τα παιδιά της χούντας και του μετεμφυλιακού κράτους που παρέμειναν στις θέσεις τους (γιατί αλλιώς δεν θα έμενε κανείς) να εκπαιδεύουν τους επόμενους με τις ίδιες δικές τους φασιστικές αντιλήψεις, αποδεικύοντας περίτρανα την δομική συνέχεια του αστικού κράτους, ανεξάρτητα της κάθε φορά μορφής του (Βασιλεία, χούντα, αστική "δημοκρατία"), που παραμένει πάντα η ίδια:
Η δικτατορία της αστικής τάξης!
 
αστυνομικός με διακριτικά των S.S.
 
Ημερομηνία δημοσίευσης: 11/02/2011

Μια ημέρα μετά τη φωτογραφία του αστυνομικού με πολιτικά που σημάδευε πολίτες στην Κερατέα, ενώ συνάδελφοί του προσπαθούσαν να τον συγκρατήσουν, που προκάλεσε προκαταρκτική διοικητική έρευνα, χθες άλλη μια φωτογραφία, αυτή τη φορά από τη συγκέντρωση των συνταξιούχων στο Σύνταγμα, αναγκάζει τη ΓΑΔΑ να διατάξει ΕΔΕ εις βάρος άνδρα της Υποδιεύθυνσης Μέτρων Τάξης, καθώς ο αστυνομικός, όπως βλέπετε στη φωτογραφία, είχε γράψει πάνω στο κράνος του τα σύμβολα των ΕΣ-ΕΣ. Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, ο αστυνομικός υποστήριξε πως πρόκειται για τα αρχικά του! Τόση σύμπτωση; Και η ΕΔΕ τι περιμένουμε αλήθεια να δείξει;

Από:www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=598691

Κλιμάκωση της σύγκρουσης με τα μονοπώλια

2011-02-13 10:44
 
Κυριακή 13 Φλεβάρη 2011
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Κλιμάκωση της σύγκρουσης με τα μονοπώλια
Η πανελλαδική δράση των ταξικών δυνάμεων μπροστά στην οργάνωση της απεργίας έδειξε πως υπάρχουν δυνατότητες να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη δυναμική. Τώρα τα ταξικά συνδικάτα, οι ομοσπονδίες, όλες οι δυνάμεις του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά και η οργανωμένη πρωτοπορία των σύμμαχων στην εργατική τάξη λαϊκών στρωμάτων, των γυναικών, της νεολαίας δίνουν ιδιαίτερο βάρος, με σκληρή δουλειά, επιμονή και υπομονή, σχέδιο και συντονισμό κατά κλάδο και επιχείρηση, στις εργατογειτονιές, στα πανεπιστήμια και στα σχολεία, συνεχίζοντας τη μάχη για την επιτυχία της.

Η εργατική τάξη, ο λαός, δέχονται κυριολεκτικά τον πιο σφοδρό, καθολικό και ανελέητο πόλεμο από μια αδίστακτη κυβέρνηση που κάνει τα πάντα για να σωθεί το κεφάλαιο από την κρίση, καταληστεύοντάς τους. Υποφέρουν από τις κυβερνητικές πολιτικές, που σχεδιάζουν και εφαρμόζουν τις απαιτήσεις των μονοπωλίων, προασπίζοντας τα συμφέροντά τους με τον κρατικό μηχανισμό, που θωρακίζουν και εκσυγχρονίζουν. Εχουν απέναντί τους το μαύρο μέτωπο εφοπλιστών, τραπεζιτών, βιομηχάνων, μεγαλεμπόρων, μεγαλοξενοδόχων, μεγαλοκατασκευαστών, των αστικών κομμάτων, της ΕΕ, με ενιαία γραμμή. Η γνώση αυτής της πραγματικότητας, που κάνει κόλαση τη ζωή των εργαζομένων, του λαού, η συνειδητοποίησή της, αποτελεί τη βάση για να αντιστοιχηθούν οι ταξικοί αγώνες, ο πόλεμος της εργατικής τάξης, των συμμάχων της, ενιαία, στον κοινό αντίπαλο. Πόλεμος, που έχει και θα έχει πολλές μάχες, σκληρές ταξικές συγκρούσεις, ενάντια στο σύνολο της αδίστακτης τάξης των καπιταλιστών, ενταγμένες στον αγώνα για την κατάργηση - ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων. Αλλωστε και αυτή η απεργία οργανώνεται ενάντια στο σύνολο της αντεργατικής, αντιλαϊκής πολιτικής.

Η αστική προπαγάνδα προβάλλει την άποψη ότι η απεργία δε φέρνει αποτέλεσμα, δε βάζει φραγμό στα αντιλαϊκά μέτρα. Αυτή η προπαγάνδα θέλει την εργατική τάξη καθηλωμένη, έρμαιο των διαθέσεων των καπιταλιστών, να μη διεκδικεί την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της και μάλιστα σε περίοδο που της αφαιρούνται δικαιώματα και κατακτήσεις, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, ενώ η οικονομική κρίση αυξάνει στο έπακρο την επιθετικότητα του κεφαλαίου ενάντιά της. Οι εργάτες δεν πρέπει να αφήσουν στο απυρόβλητο αυτή την πραγματικότητα, χωρίς την παραμικρή αντίδραση στο δρόμο της καταστροφής τους.

Με την απεργία η εργατική τάξη πρέπει να δείξει ότι δε νομιμοποιεί στη συνείδησή της τα αντεργατικά, αντιλαϊκά μέτρα. Είναι ένα βήμα προκειμένου να σταματήσει η κυβέρνηση, η αστική προπαγάνδα να προβάλλει πως ο λαός συναινεί στα μέτρα. Γι' αυτό πρέπει να είναι καθολική η συμμετοχή και η απάντηση. Δε νομιμοποιεί να υπάρχει μια κυβέρνηση που να υλοποιεί τις απαιτήσεις των μονοπωλίων, πολύ περισσότερο που η ίδια συνεχώς προπαγανδίζει ότι τα μέτρα είναι στο πρόγραμμά της. Δε νομιμοποιεί τους καπιταλιστές και την πολιτική τους.

Η απεργία βάζει εμπόδια στους ίδιους τους καπιταλιστές, σταματώντας την παραγωγή, έστω και μια μέρα, διαφορετικά δε θα εξέφραζαν όλη τους την επιθετικότητα ενάντιά της, με κάθε μέσο. Η δύναμη των εργατών μπορεί και την αντικρούει.

Βεβαίως, η εργατική τάξη μπορεί και πρέπει να κατακτά την ενιαία ταξική δράση, ως τάξη κόντρα όχι σε κάθε εργοδότη μεμονωμένα, αλλά στο σύνολο των κεφαλαιοκρατών και στην εξουσία τους, με την ολοκληρωτική εναντίωση στην πολιτική που αφαιρεί κατακτήσεις και δικαιώματα, σε συνδυασμό με το πλαίσιο διεκδίκησης για την ικανοποίηση όλων των αναγκών της εργατικής οικογένειας και όχι με παζάρια για το πόσα θα χάσουν (όπως κάνουν οι πλειοψηφίες - όργανα του κεφαλαίου και των πολιτικών κομμάτων του σε ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ). Που σημαίνει, συσπείρωση με το ΠΑΜΕ, απεγκλωβισμός από τις δυνάμεις του κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ και των συνοδοιπόρων τους, των δυνάμεων του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και άλλων δήθεν αντικαπιταλιστών, όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κλπ.

Για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής

Μια ή μερικές απεργίες δε φτάνουν για την ανατροπή της αντεργατικής πολιτικής, που απαιτεί άλλη, υπέρ των εργατών πολιτική, άρα και άλλη εξουσία. Ως προς αυτό απαιτείται απεγκλωβισμός από τα αστικά κόμματα, αλλαγή του πολιτικού συσχετισμού δυνάμεων σε όφελος των εργατών. Επομένως, χρειάζεται να συνδεθεί πιο στενά και πιο άμεσα η πάλη του εργατικού κινήματος με το πρόβλημα της εξουσίας. Πάλη για αλλαγή τάξης στην εξουσία και όχι εναλλαγή κομμάτων.

Αλλά οι απεργίες αποτελούν δράση απειθαρχίας, ανυπακοής στην πολιτική του κεφαλαίου που πρέπει να φτάνει μέχρι την ανυπακοή στην εξουσία του, και συμβάλλουν στη συνειδητοποίηση της ανάπτυξης πολιτικής πάλης για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου. Απαιτείται επίσης αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων πρώτ' απ' όλα μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα, σε όφελος των εργατών. Αν ο συσχετισμός δύναμης ήταν διαφορετικός, αν δεν υπήρχαν τα εμπόδια των εργοδοτικών - κυβερνητικών συνδικαλιστικών δυνάμεων και των άλλων συνοδοιπόρων τους, άλλη θα ήταν η σημερινή κατάσταση, γιατί δε θα μπορούσε η κυβέρνηση να περνά τέτοια μέτρα.

Κρίσιμο ζήτημα στη δράση, για να γίνονται πιο αποτελεσματικοί οι διεκδικητικοί αγώνες, είναι η σύνδεση της οικονομικής με την πολιτική πάλη, τόσο στην καθημερινή μας δράση αυτοτελώς ως Κόμμα, όσο και μέσα στο κίνημα.

Δεν αρκεί η ένταση των οικονομικών αγώνων και της πολεμικής στις εκάστοτε κυβερνητικές πολιτικές, για να οδηγεί αυτόματα στην άνοδο της πολιτικής συνείδησης και της πολιτικής πάλης. Απαιτείται, λοιπόν, βαθιά ιδεολογική και πολιτική δουλειά, για να αποκαλύπτονται οι μηχανισμοί εκμετάλλευσης και κυρίως οι όροι για την κατάργησή τους. Η πάλη της εργατικής τάξης για το μεροκάματο, για τις συνθήκες δουλειάς, για τα ασφαλιστικά και άλλα δικαιώματά της, για την ικανοποίηση όλων των αναγκών της, είναι αγώνας που αφορά τους όρους διαπραγμάτευσης πώλησης της εργατικής δύναμης. Είναι πάλη βεβαίως υποχρεωτική, και πρέπει να διεξάγεται αμείωτα, αλλά είναι πάντα περιορισμένη, καθώς αντιμετωπίζει μόνο μια πλευρά των καπιταλιστικών σχέσεων, της οικονομικής και πολιτικής στρατηγικής του κεφαλαίου και του κράτους. Είναι αγώνας για την προστασία της από την εκμεταλλευτική μανία της εργοδοσίας.

Οσες κατακτήσεις όμως κι αν αποσπάσει η εργατική τάξη με τον αγώνα της, δεν αλλάζουν τη θέση της. Στις σημερινές μάλιστα συνθήκες, επιδεινώνεται συνολικά η θέση της εργατικής τάξης όσο δεν ξεκαθαρίζεται ότι η ουσία και ο σκοπός της ταξικής πάλης βρίσκονται στην κατάργηση των καπιταλιστικών σχέσεων. Οσο δεν εξουδετερώνονται οι αυταπάτες ότι είναι δυνατό με μια καλύτερη διαχείριση του καπιταλισμού να ικανοποιούνται βασικές ανάγκες και να υπάρξουν άμεσες και ουσιαστικές λύσεις στο έδαφος του καπιταλισμού, όπως λένε δυνάμεις σαν τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και άλλες δήθεν αντικαπιταλιστικές, όπως οι ΝΑΡ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που προβάλλουν ως στόχους πάλης την εθνική απελευθέρωση από την κατοχή της τρόικας, την κρατικοποίηση των τραπεζών, τη στάση πληρωμής του χρέους, από μιά αστική κυβέρνηση, και με απείραχτους τους μονοπωλιακούς ομίλους και την εξουσία τους, βγάζοντας λάδι τους αστούς.

Η οξυμένη πάλη με τις ρεφορμιστικές και οπορτουνιστικές αντιλήψεις και η οριστική χρεοκοπία τους είναι ένας από τους βασικούς όρους ταξικής συνειδητοποίησης, ενώ οι κοινοβουλευτικές αυταπάτες είναι μια εκδήλωση αυτών των αντιλήψεων. Η πολιτικοποίηση, η πολιτική πάλη, πρέπει να συμβάλλει στη συνειδητοποίηση της λύσης του βασικού προβλήματος, που είναι το πρόβλημα της εξουσίας.


Ι.

Απο: www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=13/2/2011&id=13083&pageNo=8&direction=1

Αλήτες-ρουφιάνοι...

2011-02-10 11:27
Αθλια επίθεση του ΣΚΑΪ στον «902», στους εργαζόμενους, στο ΚΚΕ

Επίθεση σε βάρος του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης του «902», δηλαδή της φωνής της εργατικής τάξης και του Κόμματός της, του ΚΚΕ, εξαπέλυσε χτες ο τηλεοπτικός ΣΚΑΪ του εφοπλιστή Αλαφούζου, στο βραδινό δελτίο ειδήσεων. Παρουσίασε ένα ρεπορτάζ με τον γενικό τίτλο: «Πολιτική Πολυφωνία στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης» για να κάνει ολόκληρη ανάλυση που συμπυκνώθηκε στο εξής (αναπαράγουμε απόσπασμα του ρεπορτάζ):

«Κενό γράμμα φαίνεται πως αποτελούν οι διατάξεις για την πολιτική πολυφωνία στους κομματικούς τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς παρά την εποπτεία του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τόσο ο τηλεοπτικός όσο και ο ραδιοφωνικός σταθμός 902. Στο καθημερινό πρόγραμμα και στα δελτία ειδήσεων δεν παρουσιάζεται σχεδόν καμία άλλη άποψη επί των ζητημάτων της επικαιρότητας, εκτός από αυτή του ΚΚΕ και των συνδικαλιστικών του φορέων. Ετσι, ο πολίτης που θα τύχει να παρακολουθήσει δελτίο ειδήσεων του 902 δεν μπορεί να διαμορφώσει καμία άλλη άποψη εκτός από εκείνη της κομματικής γραμμής». Επιπλέον, «έντυσε» προβάλλοντας το όλο ρεπορτάζ με αποσπάσματα από ρεπορτάζ του «902» με πλάνα από κινητοποιήσεις των εργατών και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, αλλά και παρεμβάσεις του Κόμματος για να επιβεβαιώσει πόσο μονόπλευρη είναι η ενημέρωση από τον «902». Ακολούθησε δήλωση του προέδρου της ΔΡΑΣΗΣ Στέφανου Μάνου, ο οποίος απέδωσε τη μονόπλευρη ενημέρωση του «902» στο εξής: «Αυτό είναι μέσα στη γενική ανομία που υπάρχει στον τόπο μας. Ο ΕΣΡ δεν κάνει σωστά τη δουλειά του, αλλά και η πολιτεία δεν κάνει σωστά τη δουλειά της και μέσα στο γενικό μπάχαλο γίνονται και αυτά». Αμέσως μετά πήρε το λόγο ο δημοσιογράφος Αρης Προτοσάλτε, για να πει ανάμεσα σε άλλα ότι παλιότερα υπήρχε και κάποια παρουσία εκπροσώπων της ΝΔ στον «902», αλλά τώρα υπάρχει μόνο η δραστηριότητα του Κομμουνιστικού Κόμματος.

Ποιο είναι το ηθικό δίδαγμα που οδηγεί ο ΣΚΑΪ; Οτι ο «902» παρανομεί, πρέπει να τηρηθεί ο νόμος από το ΕΣΡ. Δηλαδή; Τι λένε; Να φιμωθεί, να ελεγχθεί, να επιβληθούν ποινές και ό,τι άλλο προκύπτει από τη νομοθεσία για τη λειτουργία των ραδιοτηλεοπτικών μέσων. Και εκεί κολλάει και η αναφορά περί «ανομίας» όπως άλλωστε όλο το προηγούμενο διάστημα λένε οι αστοί δημοσιολόγοι, από τα Μέσα που διαθέτουν οι κεφαλαιοκράτες, για τις λαϊκές εργατικές κινητοποιήσεις.

Βάζουν θέμα περιορισμού της φωνής του «902»

Πέρα από τη φανερή λαθροχειρία που έκαναν, αφού ο «902» προβάλλει και τη δραστηριότητα, αλλά και τις απόψεις άλλων πολιτικών κομμάτων και φορέων, σχολιασμένη από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης, του λαού, ο τελικός τους στόχος είναι άλλος. Να βάλουν καθαρά το θέμα του περιορισμού της «φωνής» του «902», της φωνής δηλαδή που βρίσκεται στον αντίποδα της αστικής προπαγάνδας και των Μέσων της, σε συνθήκες μάλιστα όξυνσης της ταξικής πάλης, όξυνσης της αντιλαϊκής επίθεσης. Της φωνής που χαλάει τη σούπα τους αφού αντιστέκεται στην προσπάθεια των αστικών ΜΜΕ να διαμορφώσουν κοινωνική συνείδηση υποταγής, μοιρολατρίας, απάθειας, που βολεύει την άρχουσα τάξη.

Κι όλα αυτά τα λένε αυτοί που παίζουν το ρόλο εισαγγελέα για τις εργατικές κινητοποιήσεις εγκαλώντας το ΠΑΜΕ, όπως έκαναν πρόσφατα, καλώντας την κρατική καταστολή να τσακίσει την ταξική πάλη όπως με τους ναυτεργάτες και άλλες κινητοποιήσεις. Τα λέει ένα ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό Μέσο που χυδαιολογεί ασυστόλως ενάντια στο λαό όταν διεκδικεί κόντρα στην πολιτική του κεφαλαίου που τον σαπίζει στην εξαθλίωση. Ενα μέσο που ανήκει σε έναν εφοπλιστή που τα καράβια του τα ναυπηγεί στη Νοτιοανατολική Ασία και όχι στην Ελλάδα για να έχουν δουλειά οι εργάτες της ναυπηγοεπισκευής, που τυγχάνει φοροαπαλλαγών και φοροασυλίας, που θέλει καθεστώς γαλέρας για τους εργαζόμενους.

Ο «902» όχι μόνο δεν αποσιωπά τις θέσεις των άλλων κομμάτων, αλλά τις προβάλλει ακριβώς για να αποκαλύψει τον αντεργατικό τους προσανατολισμό.

Ο ΣΚΑΪ, αυτό το αστικό μέσο ενημέρωσης, δεν έχει αφήσει απεργία, κινητοποίηση, αγώνα των εργαζομένων χωρίς να τον συκοφαντήσει χυδαία (ποτέ δεν προβάλλει τις διεκδικήσεις όσων κινητοποιούνται, αντίθετα τις παρουσιάζει από τη σκοπιά που ενισχύει την αντιλαϊκή κυβερνητική προπαγάνδα και επίθεση), υπηρετώντας τα συμφέροντα των καπιταλιστών. Είτε αφορά τους ναυτεργάτες είτε αφορά τους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες, τους εργάτες, τους φτωχούς αγρότες κ.ά. Να θυμίσουμε ότι πρόσφατα έστειλαν στο ΠΑΜΕ έγγραφο λες και ήταν ανακριτές ή εισαγγελείς και ζητούσαν ονόματα μελών του ΠΑΜΕ που συμμετείχαν σε κινητοποιήσεις στις συγκοινωνίες.

Μιλούν για τον «902» αυτοί που δεν έχουν αφήσει αντεργατικό και αντιλαϊκό μέτρο που να μην το έχουν παρουσιάσει σαν ανάγκη για να σωθεί ο τόπος, δηλαδή οι μεγαλοεπιχειρηματίες από την κρίση, φορτώνοντάς την στο λαό. Τα λέει ο ΣΚΑΪ που λασπολογεί και χλευάζει τη δράση του ΚΚΕ, της ΚΝΕ, του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΕΒΕ, της ΠΑΣΥ, του ΜΑΣ, της ΟΓΕ, που αποσιωπά εργατικές λαϊκές κινητοποιήσεις και τις προβάλλει ως άνομες, όταν την ίδια ώρα στηρίζει καπιταλιστές που δεν πληρώνουν φόρους, εισφορές στα Ταμεία, μισθούς στους εργαζόμενους κλπ.

Δεν είναι τυχαίο ότι η επίθεση αυτή κατά του «902» και του ΚΚΕ γίνεται σε μια στιγμή όξυνσης της αντιλαϊκής επίθεσης, σε μια στιγμή όξυνσης των λαϊκών και εργατικών αγώνων. Οι θεματοφύλακες της άρχουσας τάξης και των συμφερόντων της επιτίθενται κατά του ΚΚΕ και του «902» ακριβώς γι' αυτό το λόγο. Γιατί είναι εκείνες οι φωνές που τους ενοχλούν. Είναι εκείνοι που με συνέπεια στέκονται στο πλάι των εργαζομένων και των αγώνων τους. Τη δράση αυτή θέλουν να χτυπήσουν και τα περί «πολυφωνίας» είναι ο φερετζές της ταξικής εκμεταλλευτικής «δημοκρατίας» που υπερασπίζουν.

Λαθροχειρίες ΜΕΓΚΑ

Λαθροχειρία χτες από διάφορα αστικά ΜΜΕ, με πρωτοπόρο το ΜΕΓΚΑ, στην τοποθέτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη Βουλή για το θέμα της Υγείας και τις κινητοποιήσεις των υγειονομικών. Στο βραδινό δελτίο του ΜΕΓΚΑ πρόβαλαν ψευδώς ότι το ΚΚΕ «άφησε αιχμές σε βάρος των γιατρών», τσουβαλιάζοντας το Κόμμα με τον ΛΑ.Ο.Σ. Γνωστή η μέθοδος διαστρέβλωσης και συκοφαντίας. Βεβαίως το ΜΕΓΚΑ αποσιώπησε εντελώς τις θέσεις του Κόμματος ενάντια στην κυβερνητική πολιτική και στο αντιδραστικό νομοσχέδιο. Αλλά έφτασε στο σημείο να διαστρεβλώσει το ΚΚΕ με κατάλληλο μοντάζ, κόβοντας αποσπάσματα από την παρέμβαση και στο συγκεκριμένο ζήτημα, όπου η Αλέκα Παπαρήγα είπε απευθυνόμενη στον υπουργό: «Δε συναντήσατε καμία ουσιαστική δυσκολία. Γιατί; Γιατί απέναντί σας είχατε τις συνδικαλιστικές ηγεσίες, βασικά ενός μόνο κλάδου των γιατρών, γιατί οι άλλες συνδικαλιστικές ηγεσίες, ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, απουσίαζαν, οι οποίες όντως παλεύουν συντεχνιακά και παλεύουν για την επιβίωση και τους καλούς μισθούς ενός μέρους των γιατρών». Τι έκανε το ΜΕΓΚΑ; Είπε ότι το ΚΚΕ μιλά για συντεχνίες των γιατρών, αποσιώπησε τα περί ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, για να αφήσει να εννοηθεί ότι λέει τα ίδια με την κυβέρνηση, ενώ η Αλέκα Παπαρήγα μίλησε για συντεχνίες συνδικαλιστικών ηγεσιών. Και ύστερα μιλούν για τίμια δημοσιογραφία...

Από:www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=10/2/2011&id=13123&pageNo=26&direction=1 και το πρωτοσέλιδο του σημερινού "Ριζοσπάστη"

Ολα στο τσουβάλι

«Υπάρχει μια μεγάλη κακή παράδοση ανοχής στις καταλήψεις δημοσίων χώρων και κτιρίων, είτε πρόκειται για υπουργεία, είτε για γραφεία υπουργών, πανεπιστήμια, σχολεία, εθνικούς δρόμους, μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους κ.λπ. Και το "δεν πληρώνω" έχει πίσω του... παράδοση. Δεν αφορούσε βέβαια τα "διόδια" και τα "εισιτήρια των ΜΜΜ", αλλά λ.χ. τις ασφαλιστικές εισφορές, τις φορολογικές υποχρεώσεις κ.ο.κ. Το ότι όλα αυτά συνιστούν μια στρέβλωση της Δημοκρατίας μας είναι αδιαμφισβήτητο» (ο Π. Παναγιώτου στο ΕΘΝΟΣ).

Φόβος για τη λαϊκή οργή

«Η κοινωνία τσαντίζεται από τον καναπέ και αφήνει λίγους να δημιουργούν το χάος. Οι πολλοί δυστυχώς δεν αποφασίζουν να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους (...) η αναρχία και το μπάχαλο δεν είναι δύσκολο να εξαπλωθούν σε πολλούς άλλους τομείς» (ο Γ. Βλαβιανός στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).

Προβοκάτσια

«Δεν βρίσκω ουσιαστική διαφορά ανάμεσα σε εκείνους που ετσιθελικά δεν πληρώνουν επειδή θεωρούν ότι τους προσβάλλουν οι εργολάβοι και στους άλλους που έσπασαν ένα θέατρο επειδή θεώρησαν ότι προσβάλλεται ο Ολυμπιακός (...) και στις δύο περιπτώσεις έχουμε ακριβώς την ίδια μέθοδο: την αυτοδικία» (ο Γ. Πρετεντέρης στα ΝΕΑ).

Οι ταξικοί αγώνες στο στόχο

«Οι επιδρομές στα θέατρα είναι πλέον μέρος των επαναστατικών παραδόσεων αυτού του λαού, όπως είναι οι καταλήψεις, η τζάμπα ανυπακοή και άλλα τερπνά αριστερά χάπενιγνκ (...) Πρέπει να καταλάβουμε κάτι. Αν η παρανομία για "ιερούς" σκοπούς δεν σταματήσει, τότε η παρανομία θα γίνει ο κανόνας και θα είναι πάντα και παντού μόνο για "ανίερους" σκοπούς» (ο Μανδραβέλης στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

Εκκληση για «κοινωνικό αυτοματισμό»

«Η ΕΛ.ΑΣ. τρέμει με την ιδέα ότι θα κληθεί να διαχειρισθεί μια τεράστια κρίση, από την Κερατέα έως τον Προμαχώνα και τα γκέτο των μεταναστών. Κανείς δεν τολμά να πάρει θέση (...) Δυστυχώς οι μόνοι που έχουν στόχο είναι η μειοψηφία αριστεριστών, λαϊκιστών και βεβαίως και απελπισμένων που θέλει να βάλει φωτιά στον τόπο είτε με τη μορφή της ανυπακοής είτε με την αναρχία και τη βία (...) Η μεγάλη πλειοψηφία μιας σκληρά εργαζόμενης, δημιουργικής μεσαίας τάξης (...) θέλει νόμο και τάξη (...) Το κακό είναι ότι αυτή η πλειοψηφία σπάνια κατεβαίνει στους δρόμους ή φωνάζει δυνατά» (ο Α. Παπαχελάς στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).

ΔΙΚΑΙΗ ΟΡΓΗ

ΚΕΡΔΟΦΟΡΑ ΕΥΓΟΝΙΚΗ: «είναι προτιμότερο, λένε, να διαθέσουμε πόρους στους νέους και τους άρρωστους, παρά στους γέρους που έτσι κι αλλιώς θα πεθάνουν. Ετσι, όπως γράφει η εφημερίδα «Χέραλντ της Σκωτίας», υπάρχουν σήμερα γέροι που κρύβουν την ηλικία τους προκειμένου να εξασφαλίσουν καλύτερη θεραπεία (...) αυτοί οι ηλικιωμένοι πλήρωναν σε όλη τη ζωή τους το δημόσιο σύστημα υγείας, χωρίς πολλοί από αυτούς να χρειαστούν τις υπηρεσίες του παρά μονάχα στα τελευταία τους. Ποιος έχει το δικαίωμα να τους αρνηθεί την ευκαιρία να παρατείνουν τη ζωή τους, χωρίς να ολισθήσει η κοινωνία σε αυτό που λέμε «ο θάνατός σου η ζωή μου;». Η επιλογή των κυβερνήσεων είναι να αποδομήσουν την αλληλεγγύη και να παραδώσουν στους ιδιώτες ό,τι είναι δημόσιο και δωρεάν, ακόμη και την υγεία (...) Η παράδοση της δημόσιας υγείας στους ιδιώτες προοιωνίζεται μια νέα ευγονική, που θα διαιωνίζει το είδος των πλουσίων και θα εξοντώνει το είδος των φτωχών» (ο Ρ. Βρανάς στα ΝΕΑ).

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΕ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ: «Αντρες της Ασφάλειας με πολιτικά έκαναν αιφνιδιαστικές έρευνες χθες το μεσημέρι, γύρω στις τέσσερις, σε σπίτια κατοίκων (...) δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες επιμένουν πως οι έφοδοι στα σπίτια πραγματοποιήθηκαν «χωρίς να υπάρχει ένταλμα ή παρουσία εισαγγελέα» (...) Οι καμπάνες όλων των ενοριών καθώς και οι σειρήνες του πολέμου άρχισαν για ακόμη μία φορά να ηχούν (...) Για περισσότερο από τρεις ώρες οι δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. δεν σταμάτησαν να ρίχνουν χημικά και δακρυγόνα (...) «Δεν το 'χουμε ξαναδεί αυτό το πράγμα. Πόλεμο έχουμε μέσα στην πόλη μας. Ρίχνουν δακρυγόνα, μας βαράνε στο ψαχνό, μας κυνηγάνε μέσα στην πόλη, στις γειτονιές, στις αυλές των σπιτιών μας. Γιατί;» (...) έξω από τα σπίτια έβγαιναν άνθρωποι που ούτε μια φορά έχουν συμμετάσχει στις κινητοποιήσεις και φώναζαν στους άντρες των ΜΑΤ: «Σταματήστε, φύγετε από 'δω, κάνετε πίσω, έχουμε γέρους, έχουμε παιδιά, δεν μπορούμε να ανασάνουμε». Λίγο αργότερα, βρίσκονταν και οι ίδιοι στις ταράτσες των σπιτιών τους και τους πετούσαν κεραμίδια και πέτρες» (το θέμα στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).

Από:www1.rizospastis.gr/columnPage.do?publDate=10/2/2011&columnId=1761

Μου φαίνεται πως τελικά θα φτιάξω ειδική σελίδα για τα Γλεμπελικά (ο όρος αστικά, λίγα λέει πλέον) ΜΜΕ. Εδώ χρειάζονται καμιά δεκαριά καταχωρήσεις την ημέρα!

 

Για κλοτσιές!

2011-02-09 19:14

Πριν από μερικούς μήνες, σχεδόν όλοι οι υπουργοί δήλωναν ότι διαπραγματεύονται σκληρά τα μέτρα του Μνημονίου, έβαζαν, όπως ισχυρίζονταν, «κόκκινες γραμμές» και έδιναν, τρομάρα τους, «σκληρές μάχες» για το καλό μας!

ΜΕΤΑ ήρθε η ανακοίνωση των μέτρων, αντιλήφθηκαν όλοι το «κοστούμι» που μας έραψαν και μια ολόκληρη χώρα προσγειώθηκε στην πραγματικότητα που έκρυβαν τα τηλεπαράθυρα.

ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ τα λόγια τα μεγάλα, για την... αντίσταση του κάθε Παπακωνσταντίνου, του κάθε Ραγκούση και του κάθε Λοβέρδου, έγιναν τρύπες στην τσέπη, βραχνάς στο στήθος και φράχτης στο αύριο της χώρας και των παιδιών της.

ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ κάποιος να αλλάξουν τροπάρι. Να δείξουν έστω ότι αντιλαμβάνονται τις ευθύνες τους, ότι αφουγκράζονται -στοιχειωδώς έστω- την κατακραυγή.

ΟΧΙ ΑΥΤΟΙ! Αυτοί δεν ακούν τίποτε πέρα από τον αλαλαγμό των «αγορών», δεν βλέπουν τίποτε πέρα από τα εγχειρίδια του Φρίντμαν και των επιγόνων του που έχουν στο μαξιλάρι τους.

ΑΚΟΜΗ κι όταν ένας στους δύο Ελληνες πολίτες τούς γύρισε την πλάτη τον Νοέμβριο στις εκλογές της Αυτοδιοίκησης. Ακόμη κι όταν δήμαρχοι στις μεγάλες πόλεις εξελέγησαν με κάτι απίθανα 15% και 17% του εκλογικού σώματος, αυτοί δεν άλλαξαν ρότα. Με ένα στόχο ξυπνούν και με έναν κοιμούνται: όλα πρέπει να τα πληρώσει ο κόσμος της εργασίας!

ΜΟΝΟ το στιλάκι τους αναπροσαρμόζουν. Τώρα, λ.χ., ουδείς υπουργός δηλώνει ότι αντιστέκεται ή έστω ότι κάτι παλεύει. Παραέγιναν ρεζίλι «αντιστεκόμενοι» για να συνεχίσουν το ίδιο τροπάρι.

ΤΩΡΑ, ως διά μαγείας, όλοι οι υπουργοί τραγουδάνε άλλο, αλλά όλοι τον ίδιο σκοπό. Ηρθαν οι εκπρόσωποι της τρόικας, μας έλεγξαν και τα βρήκαν όλα όπως θα έπρεπε. Αρα, όπως ήδη έχει δηλώσει ο πρωθυπουργός, δεν θα έρθουν άλλα μέτρα.

ΑΜ ΔΕ! Αν ήταν να μην έρθουν άλλα μέτρα, γιατί δεν έχει μπει ακόμη η γερμανική υπογραφή στο (νέο) πακέτο «σωτηρίας»; Γιατί συμφωνήθηκε, στην πρόσφατη σύνοδο κορυφής, χωρίς ελληνική αντίρρηση -να μην ξεχνιόμαστε για το ποιος φταίει- να αποφασίζουν τα πάντα, χωρίς διάλογο και παρακάμπτοντας το Ευρωκοινοβούλιο, τα αφεντικά της ευρωζώνης;

ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ για αυτούς που παίρνουν τις αποφάσεις είναι... λυμένο. Οσο τα γαϊδούρια δεν ψοφάνε (ή δεν κλοτσάνε) θα τα φορτώνουν.

ΜΕ ΑΥΤΟ το «δεδομένο» πορεύονται και οι υπουργοί μας. Μας φορτώνουν με όλα αυτά που θέλουν για να μη βρεθούν στη δύσκολη θέση να τα «φορτώσουν» στους αρμούς του συστήματος.

ΕΤΣΙ, λ.χ., ζει και βασιλεύει η φοροδιαφυγή. Αφού οι φοροδιαφεύγοντες δεν είναι μισθωτοί, μέτρα δεν λαμβάνονται!

ΤΑ ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ βέβαια, υπό αυτές τις συνθήκες, έχουν ένα απλό δίλημμα να λύσουν: ή θα ψοφήσουν ή θα κλοτσήσουν

Από:www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=249623

Ασύλληπτη ληστεία

2011-02-09 11:32
 

Κραυγαλέα απόδειξη για το μέγεθος της ασύλληπτης ληστείας του λαού από τους μεγαλοεπιχειρηματίες αποτελεί το δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού «Σπίγκελ», σύμφωνα με το οποίο οι καταθέσεις των Ελλήνων καπιταλιστών στις ελβετικές τράπεζες ξεπερνούν τα 600 δισεκατομμύρια ευρώ! Το αστρονομικό αυτό ποσό, διπλάσιο σχεδόν του κρατικού χρέους, απαντάει και στο γνωστό ερώτημα «πού πήγαν τα λεφτά»: Στις τράπεζες της Ελβετίας! Και είναι μόνον ένα μέρος των «κλεμμένων». Τουλάχιστον 200 δισ. ευρώ βρίσκονται στα εγχώρια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ενώ απροσδιόριστο μέρος σε άλλα χρηματοκιβώτια και «οφ σορ» του πλανήτη. Δεν μπορούν, λοιπόν, να έρχονται οι άρπαγες του παραγόμενου πλούτου του λαού και να του ζητάνε να πληρώσει την κρίση τους. Τώρα, ακόμη πιο αποφασιστικά, η εργατική τάξη, όλος ο λαός να απορρίψουν το ιδεολόγημα των αστικών προπαγανδιστικών επιτελείων για τη δήθεν ενοχή και συνευθύνη τους στην κρίση που δημιούργησε το κεφάλαιο, να ενισχύσουν αποφασιστικά την οργανωμένη δράση τους στο κίνημα, στο δικό τους ενιαίο μέτωπο, διεκδικώντας ικανοποίηση όλων των αναγκών τους, απορρίπτοντας ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Να συμπορευτούν με το ΚΚΕ στον αγώνα ανατροπής της εξουσίας του κεφαλαίου, για λαϊκή εξουσία και οικονομία. Να εκφράσουν άμεσα την αποφασιστική τους εναντίωση στη σημερινή πολιτική, στην απεργία στις 23 του Φλεβάρη.

Από το σημερινό πρωτοσέλιδο του "Ριζοσπάστη"

Πριν τις 10 Φλεβάρη.

2011-02-08 12:15

 


Τι είναι η 10 Φλεβάρη; Είναι η μέρα για την οποία πήραν απόφαση και πρότειναν απεργία, σειρά σωματείων που πλειοψηφεί το ΠΑΜΕ. Τελικά η πλειοψηφεία της «πουλημένης ΓΣΕΕ» συνεπικουρούμενη και από τα «αριστερά» δεκανίκια της, αναγκάστηκε να συρθεί σε απεργία (στην αρχή πρότειναν 3ωρη στάση από την ΠΑΣΚΕ), αλλά κατάφερε να την αναβάλει μέχρι και τις 23/2 οπότε και υπολογίζουν πως τα χρονικά περιθώρια για κλιμάκωση του αγώνα θα είναι μικρότερα.

Επρεπε να ξαναπάμε* σε απεργία μόνοι μας όπως πέρσυ;

Είναι ένα ερώτημα που απασχολεί, αλλά από την άλλη 2 απεργίες σε 15 μέρες, με την μία να ξαναβγαίνει πιθανότατα «παράνομη και καταχρηστική» από την ίδια την ΓΣΕΕ, πριν προλάβει ο δικαστής, θα τις σηκώναμε; Απάντηση δεν έχω, και ό,τι απόφαση ήταν να παρθεί, πάρθηκε.

Ποιά ήταν αυτή; Πως δεν πάμε μόνοι μας και πάλι, αλλά αξιοποιούμε τον χρόνο που μεσολαβεί για να οργανώσουμε και να προπαγανδίσουμε καλύτερα την απεργία στις 23 με ενέργειες και κινητοποιήσεις που αναφέρονται αλλού στην ιστοσελίδα.

(Περισσότερα: www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=9/2/2011&id=13122&pageNo=10&direction=1)

Τι διακυβεύεται όμως τις επόμενες μέρες;

Ο βομβαρδισμός μέτρων που ανακοινώνεται, βασικό σκοπό έχει να προκαλέσει ένα σοκ μεταξύ των εργαζόμενων, προκειμένου να μην ξεχωρίζει το κύριο από το δευτερεύων.

Ποιά είναι τα κύρια;

  • 1)Κατάργηση συλλογικών συμβάσεων.
  • 2)Διευθέτηση χρόνου εργασίας.
  • 3)Ουσιαστική κατάργηση των αποζημιώσεων απόλυσης.

Welcome to the jungle!

Ας τα δούμε ένα-ένα και λίγο καλύτερα, μια και αποτελούν ένα πακετάκι όπου το ένα είναι αδύνατο να εφαρμοστεί χωρίς το άλλο και κατά συνέπεια, όλα μέχρι νεοτέρας παλαίβονται, ακόμη και αυτά που θέλουν να νομίσουμε τετελεσμένα.

Το σημείο 3 είναι κομβικό προκειμένου να ασκηθεί η απαραίτητη τρομοκρατία για να μπορέσουν να περάσουν τα άλλα δύο. Ηδη οι αποζημιώσεις για τους μακρόχρονα εργαζόμενους στην ίδια επιχείρηση έχουν μειωθεί ως και 50%, και μάλιστα η καταβολή τους προβλέπεται σε 12 άτοκες μηνιαίες δόσεις (ούτε ο Κοτσόβολος να ήταν ο απολυμένος...), κάνοντας την απόλυση μια τελείως ανώδυνη για τον εργοδότη πράξη.

Προσθέτουμε και το «διάστημα μαθητείας» το οποίο έχει πάει ήδη στον 1 χρόνο(!), με πρόθεση να πάει στα 2(!) και στο οποίο δεν προβλέπεται αποζημίωση...

...Τώρα προωθούνται και γενικεύονται και οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, τις οποίες λέει οι εργοδότες θα μπορούν να σπάνε χωρίς την προβλεπόμενη ρήτρα. Τόμπολα! Δηλαδή αποζημιώσεις σε μερικά χρόνια, πρακτικά δεν θα υπάρχουν!

2) Διευθέτηση χρόνου εργασίας :

Σε απλά ελληνικά δουλεύουμε όσο (0-5 ή 100 ώρες την εβδομάδα ή 0-15 την ημέρα) θέλει ο εργοδότης, χωρίς τις προσαυξήσεις υπερωριών υπερεγασίας κλπ.

Ακόμη, εάν δεν έχει δουλειά, μας στέλνει σπίτι και δεν μας πληρώνει.

Σταδιακά καλό θα ήταν να ξεχάσουμε και άλλα «αναχρονιστικά» όπως αργίες, Κυριακές, νυχτερινά, ρεπό, κλπ.

Η μόνη υποχρέωση του εργοδότη είναι να αφαιρέσει τον παραπάνω χρόνο εργασίας μέσα στον επόμενο 1 χρόνο! Σιγά μην το κάνει! Εδώ μας έτρωγαν πριν, τις υπερωρίες... Επιπλέον αυξάνεται η παραγόμενη από τον εργαζόμενο υπεραξία, γιατί πολύ απλά οι υπερωριακές (απλήρωτες πια) ώρες, υπολογιζόνταν με την ανάλογη προσαύξηση, ενώ αυτές που προβλέπεται να αφαιρεθούν σαν αντάλλαγμα (ακόμη και αν υποθέσουμε πως θα γίνεται κάτι τέτοιο) σαν κανονικές.

Ξεχνάμε φυσικά και το συνεχόμενο ωράριο. Δηλαδή εάν ο εργοδότης σε χρειάζεται 12-2, 4-6 και 8-10, υποχρεούσαι να είσαι στην δουλειά από τις 12 μέχρι τις 10 αλλά θα πληρώνεσαι μόνο για τις 6 «χρήσιμες» στον καπιταλιστή ώρες.

Τέλος, φυσικά πρέπει να ξεχάσουμε κάθε ψήγμα προσωπικής ζωής, αφού αυτή θα ελέγχεται πλήρως από τον εργοδότη, κατά τις ανάγκες της τσέπης του.

Και πάμε τώρα και στο σημείο 1:

Ενα σχετικά άγνωστο θέμα είναι πως όσα αναφέρονται στο σημείο 2 απότελούν ήδη με μικρές παραλλαγές νόμους του ελληνικού κράτους, εδώ και αρκετά χρόνια. Γιατί δεν εφαρμόστηκαν ποτέ; Μα γιατί χρειάζοταν η σύμφωνη γνώμη του ΚΛΑΔΙΚΟΥ σωματειου. (οι κλαδικές συμβάσεις έπρεπε να παρακαμφθούν και όχι οι κατώτατες της Εθνικής σύμβασης που υπογράφει η ΓΣΕΕ, και το επιχειρησιακό δεν μπορούσε να υπογράψει συμβάσεις κατώτερες του κλαδικού χωρίς την σύμφωνη γνώμη του τελευταίου). Κανένα δεν υπέγραψε τέτοιες συμβάσεις ποτέ, και έτσι ο νόμος έμεινε στα χαρτιά. Να λοιπόν γιατί μόνο αν παρακαμφθούν (ή δυνατόν και να δυαλυθούν) τα κλαδικά σωματεία, θα μπορούν τα παραπάνω να έχουν ισχύ. Να γιατί προωθούνται οι «επιχειρησιακές» συμβάσεις(και τα επιχειρησιακά σωματεία κατά συνέπεια)! Και να γιατί έκραζα το «συντονιστικό πρωτοβάθμειων» σε προηγούμενο άρθρο μου. (fadomduck.webnode.com/news/a600%20%ce%b1%ce%b9%cf%84%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82%20%ce%b3%ce%b9%ce%b1%20%ce%af%ce%b4%cf%81%cf%85%cf%83%ce%b7%20%ce%b5%cf%80%ce%b9%cf%87%ce%b5%ce%b9%cf%81%ce%b7%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8e%ce%bd%20%cf%83%cf%89%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b5%ce%af%cf/)

Επί του πιεστηρίου: Χθες στην TV εκπρόσωπος του ΣΕΒ έλεγε πως απαραίτητο είναι ακόμη και τα επιχειρησιακά σωματεία να μπορούν να παρακαμφθούν από «ενώσεις προσώπων» που θα μπορούν να υπογράφουν συμβάσεις. Δηλαδή να μπορεί ο καπιταλιστής να υπογράφει επιχειρησιακή σύμβαση, διαπραγματευόμενος με την γραμματέα, τον λογιστή και τον θυρωρό του! Είναι τώρα μέρες να προσπαθείς να εξαγοράσεις 21 πουλημένους για να σου φτιάξουν σωματείο;

Τις προωθούμενες «ατομικές συμβάσεις» δεν τις αναφέρω, γιατί εάν περάσουν τα παραπάνω δεν θα τους χρειάζονται.

Ολα τα παραπάνω δεν είναι κισμέτ.

Θα τα πολεμήσουμε, αρχής γενομένης από τις 10/2 και με μεγαλύτερη μάχη αυτήν της απεργίας στις 23/2 ...μέχρι την επόμενη!

*Το πρώτο πληθυντικό δεν χρησιμοποιήται γιατί εγώ εκπροσωπώ με κάποιο τρόπο το ΠΑΜΕ, αλλά μόνο και μόνο γιατί πλαισιώνω και εγώ τις γραμμές του.

Βλέπε και:www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=598071

<< 5 | 6 | 7 | 8 | 9 >>

Topic: Blog

Δεν βρέθηκαν σχόλια.

Νέο σχόλιο